Ang Nakaraan: Isang Pitik ng Oras

Madalas, ang nakaraan ay parang anino—palaging sumusunod, palaging nagpapaalala sa atin ng ating mga pinagdaanan. Pero ito ang katotohanan—ang iyong nakaraan ay isa lamang saglit, isang pitik ng oras. Hindi nito kayang hubugin kung sino ka. Hindi ito ang may kontrol sa'yo. Ikaw ay higit pa sa pinagsamang bahagi ng iyong mga kahapon. Ang nakaraan mo, puno man ng saya o sakit, ay nagdala lamang sa'yo dito, pero hindi iyon ang katapusan ng iyong kwento.

Bawat gising mo sa umaga ay isang regalo. Isa pang pagkakataon upang huminga, mabuhay, at yakapin ang pagbabago. Ano ang natutunan mo mula sa iyong nakaraan? Pinatatag ka ba nito, o hinila ka pabalik? Ang kagandahan ng buhay ay ito: kahit saan ka man nanggaling, palagi kang may kapangyarihang piliin ang iyong kinabukasan. Ang nakaraan ay maaaring magbigay ng anyo, pero hindi ito dapat magdikta ng iyong buhay.

Isipin mo ang nakaraan bilang isang guro. Nagbigay ito ng mga aral—ang iba’y masakit, ang iba’y maganda. Pero ang mga aral na iyon ay tapos na. Ang mahalaga ngayon ay kung ano ang gagawin mo sa mga natutunan mo. Ang kasalukuyan, ang mismong sandaling ito, ay ang iyong pagkakataon upang mabuhay nang walang bigat ng pagsisisi. Bitawan ang mga kasalanan, takot, at pagkakamali. Hindi na sila makakatulong sa'yo ngayon.

Nasa iyo ang ngayon. Nasa iyo ang regalo ng kasalukuyan. Huwag hayaan ang pitik ng oras mula kahapon na nakawin ang kagandahan ng ngayon. Matuto, mabuhay, huminga. Lumipas na ang nakaraan, at nasa iyong mga kamay ang kakayahang likhain ang kinabukasang puno ng pag-asa, saya, at kalayaan. Tandaan, hindi pa tapos ang iyong kwento, at ang pinakamagagandang kabanata ay paparating pa lamang.